| Terapia aplikacyjna |
|
Aplikatory LYAPKO - to elastyczne maty,wałki i pasy ze specjalnymi igłami,które są do nich przymocowane na gumowej podstawie. Igły zrobione są z metali: cynku, miedzi, żelaza, niklu i srebra, niezbędnych dla prawidłowego działania m.in.układu odpornościowego i nerwowego. Aplikatory przeznaczone są do stosowania w terapii i profilaktyce różnych schorzeń poprzez:
Mechanizmy działania aplikatorów
2. Działanie galwaniczno-elektryczne. Organizm człowieka – to złożony biokoloid, składający się z elektrolitów i zawierający zarówno pozytywne jony (kationy), jak też negatywne (aniony).
Rys. 1. Schematyczne przedstawienie elektrycznych prądów jonowych, powstających na końcach igieł metalowych pokrytych innymi metalami, którym towarzyszy elektroforeza (dyfuzja) tych metali do organizmu człowieka.
Rys. 2. Schematyczne przedstawienie elektrycznych prądów jonowych, powstających na końcach igieł i między igłami z różnych metali, którym towarzyszy elektroforeza (dyfuzja) tych metali do organizmu człowieka.
Intensywność oddziaływania galwaniczno-elektrycznego regulowana jest przez sam organizm w zależności od stopnia nasycenia tkanek elektrolitem (warstw skóry, tkanek podskórnych i struktur położonych głębiej). Zmieniony chorobowo odcinek skóry (przy stanie zapalnym) jest obrzmiały, jest w nim dużo płynu i reakcja przy zetknięciu z aplikatorem jest intensywna, wydziela się duża ilość energii, niekiedy towarzyszy jej wysięk skórny. Przy kontakcie ze skórą na powierzchni igieł aplikatora zachodzi mnóstwo zmian fizyko-chemicznych, charakterystycznych dla zmian przy działaniu prądu stałego. W wyniku tego na igłach tworzą się utlenione błonki i powstaje efekt galwaniczny. Przy czym, na końcówkach igieł powstają punktowe prądy galwaniczne maksymalnej wielkości (ponieważ powstaje różnica potencjałów między głównym metalem igły i peryferyjnym metalem pokrycia, które są przez krótki okres czasu zamknięte między sobą (11) (rys. 1). Oprócz tego między igłami z różnych metali w skórze powstają prądy galwaniczne (12), których wielkość zależy od stopnia przewodzenia skóry i nasycenia jej elektrolitami (rys. 2). Galwanizacja sprzyja poprawie przemiany materii, wzmacnia procesy odnowicielskie, ma działanie wysycające, pomaga tworzeniu się substancji aktywnych biologicznie (acetylocholiny, histaminy, heparyny i in.), poprawia przewodzenie impulsów nerwowych, obniża wrażliwość na ból.
3. Humoralne oddziaływanie aplikatora wyraża się w mikroforezie metali, z których zrobione są igły (miedzi, cynku, niklu, żelaza i srebra), do środowiska płynnego organizmu. Wszystkie te mikroelementy odgrywają ważną rolę w zapewnieniu normalnego funkcjonowania różnych narządów i systemów.
Wskazania do stosowania aplikatorówChoroby i uszkodzenia aparatu ruchowego:
Schorzenia systemu nerwowego:
Schorzenia serca i naczyń:
Schorzenia narządów oddechowych:
Schorzenia układu pokarmowego:
Położnictwo:
Choroby kobiece:
Urologia:
Choroby skórne:
Stomatologia:
Choroby endokrynologiczne:
Usuwanie syndromu abstynenckiego w przypadku alkoholizmu i palenia tytoniu
Przywracanie napięcia mięśniowego i chęci do życia, dobrego nastroju i zdolności do pracy
Przeciwwskazania do stosowania aplikatorów
Przeciwwskazaniami do stosowania aplikatorów są:
W przypadku chorób nowotworowych (o przebiegu łagodnym i przy nowotworze złośliwym) wieloigłowa terapia aplikatorami LYAPKO stosowana jest tylko do leczenia poszczególnych symptomów (metoda oddziaływania znieczulającego, usuwanie napięcia psychicznego i emocjonalnego, poprawa snu itp.) i obowiązkowo po konsultacji z lekarzem onkologiem.
Zobacz film o aplikatorach (2 części, język rosyjski): cz.1 Dim lights Embed Embed this video on your site
cz.2 Dim lights Embed Embed this video on your site
Przed zakupem / użyciem aplikatorów konieczna wizyta lekarska (pacjent musi być przeszkolony w stosowaniu aplikatorów). Wszystkie materiały umieszczono za zgodą producenta.
|
1. Działanie odruchowo-mechaniczne polega na powierzchownym wielokrotnym nakłuwaniu igłami określonych miejsc i punktów aktywnych biologicznie (reakcja odruchowa) i mikromasażu skóry i położonych pod nią tkanek. Oddziaływanie odruchowe igieł na aktywne punkty kanałów (receptory) składa się z trzech podstawowych powiązanych wzajemnie części: reakcji miejscowej, segmentowej i ogólnej. Reakcja miejscowa polega na zmianie ukrwienia odcinka skóry, temperatury, odczuwania, wielkości potencjału elektrycznego i oporu w strefie oddziaływania. Reakcja segmentowa uwarunkowana jest związkami odruchowymi między określonymi fragmentami skóry z odpowiednimi fragmentami rdzenia kręgowego, gdzie mają swój początek włókna nerwowe, unerwiające określone narządy wewnętrzne. Długotrwała impulsacja w ośrodki nerwowe i powstające w ślad za tym odbite reakcje organizmu wpływają z kolei na stan receptorów peryferyjnych i tkanek w strefie oddziaływania. Ogólna reakcja organizmu zachodzi zgodnie z typem reakcji adaptacji w rezultacie dotarcia impulsów od rdzenia kręgowego poprzez specjalne pnie nerwowe do mózgu. Udział w procesie wegetatywnego (odpowiadającego za narządy wewnętrzne) systemu nerwowego zapewnia możliwość mobilizowania zdolności organizmu w celu natychmiastowego działania: silnie wzrasta tworzenie się aktywnych biologicznie substancji w gruczołach dokrewnych i w tkankach, a przede wszystkim w skórze. Stymulowana jest działalność systemu sercowo-naczyniowego, poprawia się krwioobieg, do krwi trafiają substancje, które potrafią wydzielać więcej energii, dostarczyć więcej tlenu, wzmocnić odporność organizmu na czynniki patologiczne.
